Nieuwsbrief 18-10-2007

18-10-2007

Namasté allemaal, 
 
Tijdens mijn rondreis ben ik op de Bal Byabasayee School geweest om te kijken naar de resultaten en het nieuwe natuurkunde lokaal dat ingericht is door vrijwilligster Ellen Moerman. Ik was erg onder de indruk toen ik arriveerde bij de school! Alles was keurig geschilderd, er zaten deuren in enkele lokalen en net natuurkunde lokaal was prachtig ingericht. Ook de bibliotheek was een verrassing; Ellen had daar wat gezelligheid gecreëerd en kasten netjes ingericht. Ik heb het hoofd van de school 50.000 rupees gegeven voor verdere veranderingen. 
 
Ook Ram Jaya Dulal, het hoofd van de Amariyoti school, heeft geld gekregen voor de school in de bergen (20.000 rupees). 
 
Over 3 weken ben ik weer in Kathmandu en hoop dan weer naar de school te gaan met nog een donatie. Ik kan namelijk maar 40.000 rupees per keer pinnen en dus moet ik het geld in fases geven. Ik heb ook enkele foto's genomen en die zullen binnenkort wel te zien zijn op mijn website.  
 
Ellen vertrekt vrijdag weer naar Nederland maar het werk dat ze verricht heeft op de Bal Byabasayee School is geweldig. Ze heeft een maand aan haar klas gewerkt, de bibliotheek in orde gemaakt, bijlessen gegeven en de leraren geïnstrueerd hoe de natuurkunde/biologie- en scheikundematerialen te gebruiken. Ook de leraren van de ze school waren erg blij met haar.

De vier kinderen van de buschauffeur hebben ook weer schoolgeld gekregen. Ik heb de kinderen zelfs ontmoet en een mooie foto van hen in schooluniform gekregen. Het is altijd fijn om te weten dat er echt goede dingen gedaan worden met het geld dat wij doneren! De 4 meisjes waren heel verheugd om mij in levende lijve te zien en konden het niet laten om aan mijn arm te voelen of ik wel echt was. 

Gisterenavond liep ik in Kathmandu net buiten Thamel en daar trof ik zoals gewoonlijk de straatkinderen weer. Deze kinderen leven onder vreselijke omstandigheden op straat. Hun kleding is gescheurd, een bad hebben ze jaren niet gehad en hun haar is geklit! Natuurlijk klampten enkele kinderen zich weer aan me vast... alsof ze weten dat ik wel iets voor ze doe... De meeste toeristen lopen gewoon voorbij omdat ze er erg vies uitzien. Ik ben met ze naar de supermarkt geweest en heb koekjes, melk en brood gekocht. Ik heb ook foto's van ze kunnen maken in de supermarkt. 
 
De oudste jongen wilde graag schoenen en die zijn we gaan kopen. In een heel klein winkeltje hebben we sandalen gekocht en hij was erg trots. Mandi is een 13-jarige wees en leeft al jaren op straat. Hij heeft een hondje dat hem overal volgt en slaapt elke avond op een kruispunt tegenover de Amerikaanse Ambassade!  
 
Maar de hulp die ik nu bied is natuurlijk niet voldoende. Ze zouden een plek moeten hebben om binnen te lopen, om te eten en een bad te nemen... Er is hier nog zoveel te doen!!   Iedereen die geschonken heeft aan het project... HEEL ERG BEDANKT!! Het geld wordt erg nuttig besteed en is hier hard nodig. 
 
Met vriendelijke groeten, 
 
Angelique van Hoof