Nieuwsbrief 3 december 2019

03-12-2019
              Namasté,
Eind oktober kreeg onze stichting een donatie van € 2.000 van stichting Edushare040, die na zes jaar stopt met hulpverlening in het dorpje Bungamati, het zuidelijk stadsdeel van Kathmandu. Femke, Cyrille en Niek, drie enthousiaste mensen, hadden op een school in Bungamati vernieuwingen aangebracht en de leerkrachten voorzien van moderne lesmethodes om onderwijs voor kinderen nog interessanter te maken. Deze donatie zal in 2020 besteedt worden aan naaicursussen in het dorpje Doranghi in het zuiden van Nepal.
 
 
Studenten van Helicon MBO Helmond naar Nepal 
Sinds 2014 zijn er vijf groepen met studenten van Helicon MBO Helmond in Nepal geweest voor een buitenlandstage. Vanwege deze succesvolle stages en vanwege de nieuwe opleiding Wildlifemanagement van Helicon zal de zesde groep in februari/maart 2020 naar Nepal vertrekken. Het programma van 2020 zal uitgebreid worden met diverse activiteiten in het Chitwan Nationaal Park. Leerkracht Walter en enkele veldwerkers van ons team in Nepal zullen de studenten drie weken begeleiden. 
 
Donatie 100 paar sokken en truitjes voor de winter
Op vrijdag 8 november is er een groot pakket met gebreide kleding naar Nepal verzonden. Margo en Joke uit Woubrugge breidden 100 paar sokken en 7 mutsen. Ook de brei-dames van verzorgingscentrum Ede hadden weer tientallen truitjes en andere mooie winterkleding gemaakt. Intussen is dit grote pakket aankomen in Kathmandu en kan het door Anima, mijn pleegdochter, uitgedeeld worden.
 
Naaiatelier in Doranghi
Ons naaiatelier in Doranghi, in het zuiden van Nepal, heeft een metamorfose doorgemaakt. Vanwege intensief gebruik sinds 2010 moesten we in 2014 uitbreiden en nu in 2019 nogmaals. Een extra klaslokaal, extra deur, extra raam voor meer lichtinval, egaliseren van de vloeren en linoleum gekocht voor alle drie de lokalen zodat de vrouwen in een schone omgeving de cursus kunnen volgen. Ons naaiatelier, wordt naast de naaicursussen die wij geven, ook gebruikt voor de wekelijkse vrouwenbijeenkomsten. Voorlichting, gesprekken, discussies, uitwisselen van nieuwtjes, maar ook kunnen voorbereidingen getroffen worden voor de jaarlijkse ceremonies en festivals.
 
Vanwege de inzet van onze stichting in het Chitwan District en de grote renovatie van het naaiatelier heeft de overheid besloten een muur om ons naaiatelier te bouwen. De overheid wil een bijdrage leveren aan de veiligheid van de lokale vrouwen. Doranghi ligt in de bufferzone van het Chitwan Nationaal Park, waar aanvallen van wilde dieren regelmatig voorkomen. Door deze muur is ons naaiatelier veiliger geworden en zal het terrein in de avonduren niet meer gebruikt kunnen worden door dronken mannen.
 
  
 
 
Drink-water-voorzieningen gereed
In de provincie Nuwakot in het dorpje Dupcheswor is ons tweede drinkwaterproject voor tien families afgerond. De vrouwen en meisjes in het dorp hoeven geen uren meer te lopen om water te halen uit een stroompje of waterbron. Het gehele project duurde, vanwege de heftige en langdurige moesson, iets langer. De wegen waren onbegaanbaar en materialen konden niet gebracht worden. Naast drinkwater is er nu ook water voor landbouw op kleine schaal. De oogsten mislukten in het verleden omdat er buiten de moessonperiode te weinig regen viel. Onze ingenieurs en bouwvakkers hebben een bron gevonden op 700 meter boven  het dorp. Vanuit een reservoir zijn leidingen aangelegd naar  het dorp het dorp en elk huis heeft nu een eigen water-tap-punt.
 
  
 
  

Susmittha en Pradeep Tamang naar college

Susmittha en Pradeep Tamang uit Meghauli werden in mei 2008 naar een weeshuisje in Sauraha gebracht. Hun moeder, die acht maanden zwanger was, werd door een wilde olifant doodgetrapt. Vader is invalide en niemand wilde voor deze twee kinderen zorgen. Daarom heeft onze stichting destijds beide kinderen onder haar hoede genomen. Sinds mei 2008 krijgen ze onderwijs, kleding en de nodige kleding uit Nederland. Beide kinderen maken het uitzonderlijk goed. Beiden studeren management en hebben een bijbaan. Mijn  pleegdochter Anima bezocht hen op 28 en 29 november en heeft het collegegeld weer betaald voor het komende jaar. Beiden zijn erg gedreven en ze stimuleren elkaar om goede cijfers te behalen.

Susmittha en Pradeep zijn twee van onze in totaal 58 kinderen die onderwijs, kleding en onderdak krijgen. Zij zijn een prachtig voorbeeld dat wanneer kinderen uit een uitzichtloze situatie komen hun toekomst kan veranderen door de juiste begeleiding en goed onderwijs. 
 
  
 
 
Op vrijdag avond 18 oktober ben ik laat in de avond thuis gekomen van een 15-daagse rondreis door Nepal. Zaterdag 19 en zondag 20 oktober ben ik bij mijn moeder geweest omdat ze mij tijdens mijn rondreis schreef dat ze enkele ruggenwervels gebroken had. Maar ze wilde niet dat ik terug naar Nederland zou komen, want het lukte allemaal wel.  Ze had één week in het ziekenhuis gelegen, maar moest thuis revalideren. Met de nodige hulp van een goede vriendin en twee maal daags thuishulp lukte het aardig, maar ze was erg blij dat ik zaterdag bij haar was. Ondanks de hoge dosering morfine tegen de pijn was ze helder van geest en hadden we fijne lange gesprekken.  Ze vroeg, zoals in elk gesprek dat we hadden de afgelopen jaren, naar de ontwikkelingen en de situatie in Nepal en naar mijn zes pleegkinderen. Ik liet haar nog enkele foto's zien die ik op donderdagavond 17 oktober tijdens een gezamenlijk diner maakte. 
Mijn moeder was zéér geïnteresseerd in mijn stichting en alles wat met Nepal te maken had. In 2009 ontmoette zij Anima en Purnima en regelmatig telefoneerden mijn pleegkinderen naar oma in Nederland. Mijn moeder kon door reuma en hartfalen Nepal nooit bezoeken, maar ze kende alle projecten en alle mensen waarvoor mijn stichting zich inzette.
 
Op maandag 21 oktober is mijn moeder op 79- jarige leeftijd overleden. Wat blijft zijn de mooie herinneringen. 
......wat de rups het einde noemt, noemt de rest van de wereld een vlinder......
 
                                                                                                                                 LAO TSE
 
Met vriendelijke groet,
Angelique van Hoof